Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Σταυρώνομαι καθημερινά ψάχνοντας για δουλειά και το μόνο που βρίσκω είναι πόρτες κλειστές



Σταυρώνομαι καθημερινά όταν στο σπίτι μου δεν έχω ψωμί να δώσω στα παιδιά μου και αναγκάζομαι να βρίσκω δικαιολογίες.




Σταυρώνομαι καθημερινά όταν οι λογαριασμοί στο σπίτι μου περιμένουν να εξοφληθούν δια μαγείας.

Σταύρωση καθημερινή, αλλά ανάσταση πουθενά. Πάθη όλες τις εβδομάδες και όχι μόνο τη Μεγάλη Εβδομάδα. Η λύτρωση δεν έρχεται, αλλά αντίθετα ο Γολγοθάς μοιάζει να μην έχει τελειωμό και ο σταυρός που κουβαλάει κάθε άνεργος, ανασφάλιστος, χαμηλόμισθος, απολυμένος αφόρητο φορτίο στις πλάτες του.

Γραμματείς και φαρισαίοι κομπάζουν και ευχαριστούν το Θεό για τη βοήθειά του, γυρνώντας τις πλάτες στους εκατοντάδες χιλιάδες σταυρωμένους. Τα τριάντα αργύρια έχουν εδώ και καιρό προδώσει τον κόσμο, τους ανθρώπους, την ελπίδα. Η δικαιολογία μιας καλύτερης τύχης μπροστά στο ανώτατο δικαστήριο καταρρίφθηκε και ο Πόντιος Πιλάτος έχει ήδη νίψει τας χείρας του. Η ετυμηγορία; Θάνατος δια σταυρώσεως στον άνθρωπο, στη χαρά και στην ελπίδα.

Οι Ιούδες δεν αυτοκτόνησαν, οι Φαρισαίοι δεν άλλαξαν γνώμη, οι Γραμματείς εξακολουθούν να θεωρούν εαυτούς καταλληλότερους ακολουθώντας τον "λόγο του Θεού". Χλευάζουν, χτυπούν, δωροδοκούν με κάθε τρόπο για να μη χάσουν την εξουσία τους.

Και ο "εσταυρωμένος" με τα χιλιάδες πρόσωπα έχει ήδη αρχίσει την πορεία του προς το μαρτύριό του. Ποιος θα τον σώσει; Ποιος θα τον απαλλάξει απ' αυτό και ποιος θα του βγάλει τα καρφιά; Μπορεί να πει "Άφες αυτο'ις ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν"; Μπορεί αλήθεια να το πει;

Δεν είμαι άνεργη, είμαι μια εν δυνάμει άνεργη που ζει σ' έναν κόσμο γεμάτο υποκριτές, φαρισαϊσμό και Ιούδες. Λυπάμαι που δεν μπορώ να αισθανθώ το αναστάσιμο μήνυμα σαν ένα μήνυμα χαράς και ελπίδας, ιδίως από τα χείλη Γραμματέων και Φαρισαίων με τα πολλά αργύρια στις τσέπες τους. Η υποκρισία τους με ωθεί να θέλω να παίξω το ρόλο του Βαραββά, του αρνητή της εξουσίας τους και της κυριαρχίας τους και όχι του "εσταυρωμένου", του παθητικού δέκτη.

Απ' όποια όμως πλευρά κι αν το βλέπεις, μακάρι η "ανάσταση" να γίνει πρώτα μέσα σου.

Αγγελική


πηγή


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου